پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۲۳

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است

میی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

دمی که بی سخن عاشقی است شمشیرست

دلی که آب ز تیغی نخورده پیکان است

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۲۵ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
  2. شمارهٔ ۱۲۶هزار گرگ هوس در کمین عصمت توست
  3. شمارهٔ ۱۲۷حیرتکده چشم مرا خواب ندیده است
  4. شمارهٔ ۱۲۸بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است
  5. شمارهٔ ۱۲۹اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است
  6. شمارهٔ ۱۳۰ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟
  7. شمارهٔ ۱۳۱جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیست
  8. شمارهٔ ۱۳۲جز نام تو بر لوح دلم هیچ رقم نیست
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.