پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۲۲

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزست

زمین هند به آن تیرگی شکرخیزست

خدا غنی است ز عصیان ما سیه کاران

طبیب را چه زیان از شکست پرهیزست؟

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۲۴سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
  2. شمارهٔ ۱۲۵ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
  3. شمارهٔ ۱۲۶هزار گرگ هوس در کمین عصمت توست
  4. شمارهٔ ۱۲۷حیرتکده چشم مرا خواب ندیده است
  5. شمارهٔ ۱۲۸بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی است
  6. شمارهٔ ۱۲۹اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی است
  7. شمارهٔ ۱۳۰ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟
  8. شمارهٔ ۱۳۱جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیست
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.