پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۳۵

هر کس طمع روی دل از مردم خس داشت

امید شکرخند گل از چاک قفس داشت

هر کس که درین دایره از ناموران شد

مانند نگین چشم به دست همه کس داشت

برگشت ز لب جان به تن خسته دگربار

تا روی تو آیینه مرا پیش نفس داشت

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۳۷ای دل بی درد، آزادی بس است
  2. شمارهٔ ۱۳۸در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداست
  3. شمارهٔ ۱۳۹سرکشم ز ابر بهاری گذشته است
  4. شمارهٔ ۱۴۰غم پوشش برونم را گرفته است
  5. شمارهٔ ۱۴۱ای که گفتی نگاه خیره تو
  6. شمارهٔ ۱۴۲زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخ
  7. شمارهٔ ۱۴۳شنیدم آنقدر از دوستان تلخ
  8. شمارهٔ ۱۴۴زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.