پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۴۴

زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهاد

خط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد

برنمی خیزد ز شور حشر، یارب بخت من

در کدامین ساعت سنگین به بالین سر نهاد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۴۶عقل را از مغز بیرون داغ سودا می‌برد
  2. شمارهٔ ۱۴۷اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است
  3. شمارهٔ ۱۴۸قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی است
  4. شمارهٔ ۱۴۹ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیست
  5. شمارهٔ ۱۵۰خیال طره او در دل خراب گذشت
  6. شمارهٔ ۱۵۱مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشت
  7. شمارهٔ ۱۵۲ترخنده از عرق به می ناب زد رخت
  8. شمارهٔ ۱۵۳هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاست
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.