پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۶۰

نرمی حصار عافیت جان روشن است

از موم پشت آینه بر کوه آهن است

قانع به دستبوس شدن زان جهان حسن

از بحر تشنه را به قلم آب خوردن است

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۶۲تا عارضت ز آتش می برفروخته است
  2. شمارهٔ ۱۶۳زلفت که همچو شام غریبان گرفته است
  3. شمارهٔ ۱۶۴از سرد مهری آتش شوقم فسرده است
  4. شمارهٔ ۱۶۵در جوش خلق کعبه حاجات گم شده است
  5. شمارهٔ ۱۶۶خال تو ریشه در شکرستان دوانده است
  6. شمارهٔ ۱۶۷دل بی خیال طایر شهپر بریده است
  7. شمارهٔ ۱۶۸از پسته تو شور ملاحت چکیده است
  8. شمارهٔ ۱۶۹آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.