پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۳۳۴

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

دلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

به انتظار اجل عمر را تباه مکن

بغل گشایی شمشیر را تماشا کن

ترا که چشم ز خوبان به حسن معنی نیست

برو قلمرو تصویر را تماشا کن

به جامه شفقی جلوه می کند هر روز

جوانی فلک پیر را تماشا کن

نهشت در جگر روزگار، عشق تو آب

حرارت دل این شیر را تماشا کن

اگر ز چشمه حیوان نظر ندادی آب

برهنه پیکر شمشیر را تماشا کن

ز روی درد تو چین در کمند آه فکن

گرهگشایی تأثیر را تماشا کن

نهشت یک دل آسوده در جهان زلفش

سبک عنانی تسخیر را تماشا کن

گره ز ابروی تدبیر باز کن صائب

گشاده رویی تقدیر را تماشا کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۳۳۶بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن
  2. غزل شمارهٔ ۶۳۳۷دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن
  3. غزل شمارهٔ ۶۳۳۸ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟
  4. غزل شمارهٔ ۶۳۳۹کرم به ابر سبکدست همچو عمان کن
  5. غزل شمارهٔ ۶۳۴۰قدم ز خویش برون نه فلک سواری کن
  6. غزل شمارهٔ ۶۳۴۱به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن
  7. غزل شمارهٔ ۶۳۴۲به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخر
  8. غزل شمارهٔ ۶۳۴۳ز باده توبه در ایام نوبهار مکن
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.