پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۲۳۴

کجا میل کبابم در شراب است؟

بط می هم شراب و هم کباب است

چو بط، جانم بود در عالم آب

به چشم من جهان بی می سراب است

هر آن آهی که دارد لختی از دل

بلند اختر چو شعر انتخاب است

نلرزد شعله بر بال سمندر

رخ او را چه پروای نقاب است؟

خطا را گر کنی از فهم خود دور

بدانی فکر صائب بر صواب است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۲۳۶شراب نامرادی بی خمارست
  2. غزل شمارهٔ ۲۲۳۷فلک نیلوفر دریای عشق است
  3. غزل شمارهٔ ۲۲۳۸خوشم با ناله خود، دم همین است
  4. غزل شمارهٔ ۲۲۳۹ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است
  5. غزل شمارهٔ ۲۲۴۰به چشم من فلک یک چشمخانه است
  6. غزل شمارهٔ ۲۲۴۱نه هر تن لایق تشریف شاهی است
  7. غزل شمارهٔ ۲۲۴۲در خودآرایی خطرها مضمرست
  8. غزل شمارهٔ ۲۲۴۳همت ما را مکانی دیگرست
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.