پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۷

چهرهٔ باغ زعفرانی گشت

گونهٔ باده ارغوانی گشت

دوستان ترک بوستان گفتند

جشن نوروز مهرگانی گشت

گل خود‌روی، روی پنهان کرد

بلبل از شاخِ گل نهانی گشت

باغبان راه خانه پیش گرفت

پیشهٔ زاغ باغبانی گشت

زنده کن عیش را به جام شراب

که شراب آب زندگانی گشت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹زبس گل که در باغ ماوی گرفت
  2. شمارهٔ ۱۰چون زلف تو بی قرارم از عشقت
  3. شمارهٔ ۱۱بر سپهر نیکویی رویش چو مه خرمن زده است
  4. شمارهٔ ۱۲آن باده را که گونه بیجاده آمده است
  5. شمارهٔ ۱۳باد سحری طرب فزاید
  6. شمارهٔ ۱۴می خوارگان که باده ز رطل گران خورند
  7. شمارهٔ ۱۵گرچه رخش همیشه حکایت ز مه کند
  8. شمارهٔ ۱۶هر که معشوق محتشم دارد
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.