سعدی
شمارهٔ ۱۴۷
ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش
مست و غافل کی تواند؟ عاقل و هشیار باش
پادشاهان پاسبانانند خفتن شرط نیست
یا مکن، یا چون حراست می‌کنی بیدار باش
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۴۹پروردگار خلق خدایی به کس نداد
- شمارهٔ ۱۵۰دل مبند ای حکیم بر دنیا
- شمارهٔ ۱۵۱حسن عنوان چنانکه معلومست
- شمارهٔ ۱۵۲شجر مقل در بیابان‌ها
- شمارهٔ ۱۵۳ای که دانش به مردم آموزی
- شمارهٔ ۱۵۴دوش مرغی به صبح می‌نالید
- شمارهٔ ۱۵۵مشمر برد ملک آن پادشاه
- شمارهٔ ۱۵۶مگسی گفت عنکبوتی را
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.