سعدی
شمارهٔ ۱۴۶
پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟
یکی نصیحت من گوش دار جان عزیز
به دوست گرچه عزیزست راز دل مگشای
که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۴۸پادشاهان پاسبانانند مر درویش را
- شمارهٔ ۱۴۹پروردگار خلق خدایی به کس نداد
- شمارهٔ ۱۵۰دل مبند ای حکیم بر دنیا
- شمارهٔ ۱۵۱حسن عنوان چنانکه معلومست
- شمارهٔ ۱۵۲شجر مقل در بیابان‌ها
- شمارهٔ ۱۵۳ای که دانش به مردم آموزی
- شمارهٔ ۱۵۴دوش مرغی به صبح می‌نالید
- شمارهٔ ۱۵۵مشمر برد ملک آن پادشاه
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.