سعدی
شمارهٔ ۱۴۹
پروردگار خلق خدایی به کس نداد
تا همچو کعبه روی بمالند بر درش
از مال و دستگاه خداوند قدر و جاه
چون راحتی به کس نرسد خاک بر سرش
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۵۱حسن عنوان چنانکه معلومست
- شمارهٔ ۱۵۲شجر مقل در بیابان‌ها
- شمارهٔ ۱۵۳ای که دانش به مردم آموزی
- شمارهٔ ۱۵۴دوش مرغی به صبح می‌نالید
- شمارهٔ ۱۵۵مشمر برد ملک آن پادشاه
- شمارهٔ ۱۵۶مگسی گفت عنکبوتی را
- شمارهٔ ۱۵۷پیدا شود که مرد کدامست و زن کدام
- شمارهٔ ۱۵۸دشمنت خود مَباد و گَر باشد
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.