سعدی
شمارهٔ ۱۵۵
مشمر برد ملک آن پادشاه
که وی را نباشد خردمند پیش
خردمند گو پادشاهش مباش
که خود پاشاهست بر نفس خویش
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۵۷پیدا شود که مرد کدامست و زن کدام
- شمارهٔ ۱۵۸دشمنت خود مَباد و گَر باشد
- شمارهٔ ۱۵۹چنانکه مشرق و مغرب به هم نپیوندند
- شمارهٔ ۱۶۰خواجه تشریفم فرستادی و مال
- شمارهٔ ۱۶۱کَسان که تلخیِ حاجت نیازمودَستَند
- شمارهٔ ۱۶۲به مرگ خواجه فلان هیچ گم نگشت جهان
- شمارهٔ ۱۶۳خطاب حاکم عادل مثال بارانست
- شمارهٔ ۱۶۴ضرورت است که آحاد را سَری باشد
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.