پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۶۲

به مرگ خواجه فلان هیچ گم نگشت جهان

که قائمست مقامش نتیجهٔ قابل

نگویمت که درو دانشست یا فضلی

که نیست در همه آفاق مثل او فاضل

امید هست که او نیز چون پدر میرد

به نیکنامی و مقصود همگنان حاصل

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۴ضرورت است که آحاد را سَری باشد
  2. شمارهٔ ۱۶۵مراد و مطلب دنیا و آخرت نبرد
  3. شمارهٔ ۱۶۶طبیب و تجربت سودی ندارد
  4. شمارهٔ ۱۶۷مردکی غرقه بود در جیحون
  5. شمارهٔ ۱۶۸سگی شکایت ایام با کسی می‌کرد
  6. شمارهٔ ۱۶۹لحا الله بعض الناس یأتی جهالة
  7. شمارهٔ ۱۷۰مثل وقوفک عندالله فی ملاء
  8. شمارهٔ ۱۷۱یا اسعد الناس جدا ما سعی قدم
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.