سعدی
شمارهٔ ۱۷۱
یا اسعد الناس جدا ما سعی قدم
الیک الا اراد الله اسعاده
لا یطلب الخیر الا من معادنه
و انت صاحب خیر الزم العاده
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۷۳آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفت
- شمارهٔ ۱۷۴خلق در ملک خدای از همه جنسی باشد
- شمارهٔ ۱۷۵گر بدانستی که خواهد مرد ناگه در میان
- شمارهٔ ۱۷۶اگر گویندش اندر نار جاوید
- شمارهٔ ۱۷۷نکویی بابدان کردن وبالست
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح و نصیحتیارب تو هرچه بهتر و نیکوترش بده
- شمارهٔ ۱۷۹پسران فلان سه بدبختند
- شمارهٔ ۱۸۰خدایا فضل کن گنج قناعت
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.