سعدی
شمارهٔ ۱۷۳
آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفت
ملکا جور مکن چون به جوار تو دریم
گله از دست ستمکار به سلطان گویند
چون ستمکار تو باشی گله پیش که بریم؟
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۷۵گر بدانستی که خواهد مرد ناگه در میان
- شمارهٔ ۱۷۶اگر گویندش اندر نار جاوید
- شمارهٔ ۱۷۷نکویی بابدان کردن وبالست
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح و نصیحتیارب تو هرچه بهتر و نیکوترش بده
- شمارهٔ ۱۷۹پسران فلان سه بدبختند
- شمارهٔ ۱۸۰خدایا فضل کن گنج قناعت
- شمارهٔ ۱۸۱گدایان بینی اندر روز محشر
- شمارهٔ ۱۸۲چو می‌دانستی افتادن به ناچار
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.