پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۷۶

اگر گویندش اندر نار جاوید

بخواهی ماند با فرعون و هامان

چنان سختش نیاید صاحب جاه

که گویندش مرو فردا به دیوان

دو بهر از دینش ار معدوم گردد

نیاید در ضمیرش هیچ نقصان

برآید جانش از محنت به بالا

گر از رسمش به زیر آید منی نان

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح و نصیحتیارب تو هرچه بهتر و نیکوترش بده
  2. شمارهٔ ۱۷۹پسران فلان سه بدبختند
  3. شمارهٔ ۱۸۰خدایا فضل کن گنج قناعت
  4. شمارهٔ ۱۸۱گدایان بینی اندر روز محشر
  5. شمارهٔ ۱۸۲چو می‌دانستی افتادن به ناچار
  6. شمارهٔ ۱۸۳صبر بر قسمت خدا کردن
  7. شمارهٔ ۱۸۴هر بد که به خود نمی‌پسندی
  8. شمارهٔ ۱۸۵هان ای نهاده تیر جفا در کمان حکم
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.