سعدی
شمارهٔ ۱۷۵
گر بدانستی که خواهد مرد ناگه در میان
جامه چندین کی تنیدی پیله گرد خویشتن
خرم آنکو خورد و بخشید و پریشان کرد و رفت
تا چنین افسون ندانی دست بر افعی مزن
سعدی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۷۷نکویی بابدان کردن وبالست
- شمارهٔ ۱۷۸ - در مدح و نصیحتیارب تو هرچه بهتر و نیکوترش بده
- شمارهٔ ۱۷۹پسران فلان سه بدبختند
- شمارهٔ ۱۸۰خدایا فضل کن گنج قناعت
- شمارهٔ ۱۸۱گدایان بینی اندر روز محشر
- شمارهٔ ۱۸۲چو می‌دانستی افتادن به ناچار
- شمارهٔ ۱۸۳صبر بر قسمت خدا کردن
- شمارهٔ ۱۸۴هر بد که به خود نمی‌پسندی
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.