پرش به محتوای اصلی
رودکی رودکی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۷۶

ای لک، ار ناز خواهی و نعمت

گرد درگاه او کنی لک و پک

یخچه بارید و پای من بفسرد

وَرْغ بربند یخچه را ز فلک

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۷۸زان می، که گر سرشکی از آن درچکد به نیل
  2. شمارهٔ ۷۹می لعل پیش آر و پیش من آی
  3. شمارهٔ ۸۰کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند
  4. شمارهٔ ۸۱دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
  5. شمارهٔ ۸۲دریغ آن که گرد کرد با رنج
  6. شمارهٔ ۸۳اگر امیر جهاندار داد من ندهد
  7. شمارهٔ ۸۴چون گُسی کردمت به دستک خویش
  8. شمارهٔ ۸۵چو در پاش گردد به معنی زبانم
همه‌ی قصاید و قطعات ←

رودکی درباره‌ی رودکی

ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم رودکی سمرقندی؛ زادهٔ اواسط قرن سوم هجری قمری (شاید ۲۴۴ قمری) از شاعران ایرانی دورهٔ سامانی در سدهٔ چهارم هجری قمری است. او استاد شاعران آغاز قرن چهار هجری قمری ایران است. رودکی به روایتی از کودکی نابینا بوده است و به روایتی بعدها کور شد. او در روستایی به‌نام بَنُج رود...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.