شمارهٔ ۸۲

ادامه‌ی قصاید و قطعات

1. شمارهٔ ۸۴چون گُسی کردمت به دستک خویش
2. شمارهٔ ۸۵چو در پاش گردد به معنی زبانم
3. شمارهٔ ۸۶بیا، دل و جان را به خداوند سپاریم
4. شمارهٔ ۸۷بد ناخوریم باده، که مستانیم
5. شمارهٔ ۸۸هست بر خواجه پیخته رفتن
6. شمارهٔ ۸۹ - مادر میمادر می را بکرد باید قربان
7. شمارهٔ ۹۰هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان
8. شمارهٔ ۹۱شاهی، که به روز رزم از رادی