پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی رضی‌الدین آرتیمانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۱

خوشتر ز بهشتی و بهٰاری

مجموعه لطف کردگاری

در بزم مدام عیش و نوشی

در رزم تمام گیر و داری

در خشم و عتاب صلح و جنگی

در ناز و کرشمه نور و ناری

از کویت اگر روم عجب نیست

زین کشته تو صد هزار داری

بر هر مویت دلیست آونگ

هشدار که شیشه بار داری

یکبار نیٰامدی بکارش

تا رفت رضی بکار و باری

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۳چه التفات به خار و خس چمن داری
  2. غزل شمارهٔ ۸۴ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزی
  3. غزل شمارهٔ ۸۵چشمم افتاد بر جمٰال کسی
  4. غزل شمارهٔ ۸۶بهار و باده و عشق و جوانی
  5. غزل شمارهٔ ۸۷نه رسم دیر و نه آیین کعبه می‌دانی
  6. غزل شمارهٔ ۸۸ای که در ره عرفان مستمند برهانی
  7. غزل شمارهٔ ۸۹هجران اگر نکردی آهنگ زندگانی
  8. غزل شمارهٔ ۹۰چند دلهای مبتلا شکنی
همه‌ی غزلیات ←

رضی‌الدین آرتیمانی درباره‌ی رضی‌الدین آرتیمانی

میرزا محمد رضی معروف به میررضی آرتیمانی از شاعران و عارفان مشهور زمان صفویه است که در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در روستای آرتیمان از توابع تویسرکان به دنیا آمد. در ایام جوانی به همدان عزیمت و در آنجا مشغول تحصیل شد و در سلک شاگردان میرمرشد بروجردی درآمد. میررضی به علت شایستگی وافری که داشت زود مورد توجه شاه عباس صفوی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.