فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ - گرگ و سگ پیام داد سگ گله را، شبی گرگی
- شمارهٔ ۱۲۲ - گرگ و شبان شنیدستم یکی چوپان نادان
- شمارهٔ ۱۲۳ - گره گشای پیرمردی، مفلس و برگشته بخت
- شمارهٔ ۱۲۴ - گریهٔ بی سود باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل
- شمارهٔ ۱۲۵ - گفتار و کردار به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیان
- شمارهٔ ۱۲۶ - گل بی عیب بلبلی گفت سحر با گل سرخ
- شمارهٔ ۱۲۷ - گل پژمرده صبحدم، صاحبدلی در گلشنی
- شمارهٔ ۱۲۸ - گل پنهان نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت
- شمارهٔ ۱۲۹ - گل خودرو بطرف گلشنی، در نوبهاری
- شمارهٔ ۱۳۰ - گل سرخ گل سرخ، روزی ز گرما فسرد
- شمارهٔ ۱۳۱ - گل و خار در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خار
- شمارهٔ ۱۳۲ - گل و خاک صبحدم، تازه گلی خودبین گفت
- شمارهٔ ۱۳۳ - گل و شبنم گلی، خندید در باغی سحرگاه
- شمارهٔ ۱۳۴ - گلهٔ بیجا گفت گرگی با سگی، دور از رمه
- شمارهٔ ۱۳۵ - گنج ایمن نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجی
- شمارهٔ ۱۳۶ - گنج درویش دزد عیاری، بفکر دستبرد
- شمارهٔ ۱۳۷ - گوهر اشک آن نشنیدید که یک قطره اشک
- شمارهٔ ۱۳۸ - گوهر و سنگ شنیدستم که اندر معدنی تنگ
- شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق مادر موسی، چو موسی را به نیل
- شمارهٔ ۱۴۰ - مادر دوراندیش با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیان
- شمارهٔ ۱۴۱ - مرغ زیرک یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامی
- شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفت
- شمارهٔ ۱۴۳ - معمار نادان دید موری طاسک لغزنده‌ای
- شمارهٔ ۱۴۴ - مناظره شنیده‌اید میان دو قطره خون چه گذشت
- شمارهٔ ۱۴۵ - مور و مار با مور گفت مار، سحرگه بمرغزار
- شمارهٔ ۱۴۶ - نا آزموده قاضی بغداد، شد بیمار سخت
- شمارهٔ ۱۴۷ - نا اهل نوگلی، روزی ز شورستان دمید
- شمارهٔ ۱۴۸ - ناتوان جوانی چنین گفت روزی به پیری
- شمارهٔ ۱۴۹ - نامه به نوشیروان بزرگمهر، به نوشین‌روان نوشت که خلق
- شمارهٔ ۱۵۰ - نشان آزادگی به سوزنی ز ره شکوه گفت پیرهنی
- شمارهٔ ۱۵۱ - نغمهٔ خوشه‌چین از درد پای، پیرزنی ناله کرد زار
- شمارهٔ ۱۵۲ - نغمهٔ رفوگر شب شد و پیرِ رفوگر ناله کرد
- شمارهٔ ۱۵۳ - نغمهٔ صبح صبح آمد و مرغ صبحگاهی
- شمارهٔ ۱۵۴ - نکته‌ای چند هر که با پاکدلان، صبح و مسا‌یی دارد
- شمارهٔ ۱۵۵ - نکوهش بیجا سیر یک روز طعنه زد به پیاز
- شمارهٔ ۱۵۶ - نکوهش بی‌خبران همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفت
- شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده جُعل پیر گفت با انگشت
- شمارهٔ ۱۵۸ - نوروز سپیده‌دم، نسیمی روح‌پرور
- شمارهٔ ۱۵۹ - نهال آرزو ای نهال آرزو، خوش زی که بار آورده‌ای
- شمارهٔ ۱۶۰ - نیکی دل ای دل، اول قدم نیکدلان
- شمارهٔ ۱۶۱ - هرچه باداباد گفت با خاک، صبحگاهی باد
- شمارهٔ ۱۶۲ - همنشین ناهموار آب نالید، وقت جوشیدن
- شمارهٔ ۱۶۳ - یاد یاران ای جسم سیاه مومیائی
- شمارهٔ ۱۶۴ - قطعه ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدی
- شمارهٔ ۱۶۵ - این قطعه را در تعزیت پدر بزرگوار خود سروده‌ام پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
- شمارهٔ ۱۶۶ - این قطعه را برای سنگ مزار خودم سروده‌ام اینکه خاک سیهش بالین است
- شمارهٔ ۱۶۷ - قطعه ما نیز در دیار حقیقت، توانگریم
- شمارهٔ ۱۶۸ - قطعه مرد پندارند پروین را، چه برخی ز اهل فضل از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دل
- شمارهٔ ۱۶۹ - قطعه گر شمع را ز شعله رهائی است آرزو
- شمارهٔ ۱۷۰ - قطعه بی‌رنج، زین پیاله کسی می نمی‌خورد
- شمارهٔ ۱۷۱ - بیت خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اول
- شمارهٔ ۱۷۲ - بیت بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکن
- شمارهٔ ۱۷۳ - بیت دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکن
- شمارهٔ ۱۷۴ - بیت طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کرد
- شمارهٔ ۱۷۵ - بیت با قضا، چیره زبان نتوان بود
- شمارهٔ ۱۷۶ - بیت دور جهان، خونی خونخوارهاست
- شمارهٔ ۱۷۷ - ابیات پراکنده خیال کژ به کار کژ گواهی است
- شمارهٔ ۱۷۸ - بیت سزای رنجبر گلشن امید، بس است
- شمارهٔ ۱۷۹ - بیت به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم
- شمارهٔ ۱۸۰ - زن در ایران زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود
متن اشعار به نقل از گنجور.