شمارهٔ ۱۶۴ - قطعه

ادامه‌ی مثنویات، تمثیلات و مقطعات

1. شمارهٔ ۱۶۶ - این قطعه را برای سنگ مزار خودم سروده‌اماینکه خاک سیهش بالین است
2. شمارهٔ ۱۶۷ - قطعهما نیز در دیار حقیقت، توانگریم
3. شمارهٔ ۱۶۸ - قطعه مرد پندارند پروین را، چه برخی ز اهل فضلاز غبار فکر باطل، پاک باید داشت دل
4. شمارهٔ ۱۶۹ - قطعهگر شمع را ز شعله رهائی است آرزو
5. شمارهٔ ۱۷۰ - قطعهبی‌رنج، زین پیاله کسی می نمی‌خورد
6. شمارهٔ ۱۷۱ - بیتخیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اول
7. شمارهٔ ۱۷۲ - بیتبکوش و دانشی آموز و پرتوی افکن
8. شمارهٔ ۱۷۳ - بیتدل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکن