شمارهٔ ۱۷۳ - بیت

ادامه‌ی مثنویات، تمثیلات و مقطعات

1. شمارهٔ ۱۷۵ - بیتبا قضا، چیره زبان نتوان بود
2. شمارهٔ ۱۷۶ - بیتدور جهان، خونی خونخوارهاست
3. شمارهٔ ۱۷۷ - ابیات پراکندهخیال کژ به کار کژ گواهی است
4. شمارهٔ ۱۷۸ - بیتسزای رنجبر گلشن امید، بس است
5. شمارهٔ ۱۷۹ - بیتبه رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم
6. شمارهٔ ۱۸۰ - زن در ایرانزن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود
7. شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخصدوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکرده‌ایم.