پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۷۵ - بیت
با قضا، چیره زبان نتوان بود
که بدوزند، گرت صد دهن است
پروین اعتصامی
ادامه‌ی مثنویات، تمثیلات و مقطعات
- شمارهٔ ۱۷۷ - ابیات پراکندهخیال کژ به کار کژ گواهی است
- شمارهٔ ۱۷۸ - بیتسزای رنجبر گلشن امید، بس است
- شمارهٔ ۱۷۹ - بیتبه رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم
- شمارهٔ ۱۸۰ - زن در ایرانزن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود
- شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخصدوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکرده‌ایم.
درباره‌ی پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.