پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸

شاهی ز غلام خویش یاد آوردست

ما را به سلام خویش یاد آوردست

نشگفت که نام ما بلندی گیرد

ما را چو به نام خویش یاد آوردست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۴بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۵دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۶رویت، که به خوبی گل خندان منست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۷جانا، دلم از فراق رویت خونست
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.