پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶

حسنی که تو، ای نگار، داری بردست

آن نقش چرا همی نگاری بردست؟

ساعد به سر آستین همی پوش، از آنک

تو میگیری سیاه کاری بردست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۵دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلست
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.