پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست

از وی دل عالمی به بند افتادست

در پای تو افتاد و شکستش سر از آنک

آشفته ز بالای بلند افتادست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷ابر آن نکند که این جلب زن کردست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگست
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.