پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴

ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دست

نابوده زبود این و آن هیچ به دست

از من طلب هیچ نمیباید کرد

زیرا که ندارم به جهان هیچ به دست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷ابر آن نکند که این جلب زن کردست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.