پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳

آتش تپش از جان به تابم بردست

دود از دل خستهٔ خرابم بر دست

با این همه دود و آتش اندر دل و جان

پیش تو چنانست که آبم بردست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷ابر آن نکند که این جلب زن کردست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۹کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۲بر سبزه نشست می‌پرستان چه خوشست!
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.