پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲

اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟

وین هم که بگفتی و شنیدی هیچست؟

عمری به سر خویش دویدی هیچست

وین هم که به کنجی بخزیدی هیچست؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷ابر آن نکند که این جلب زن کردست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۸شاهی ز غلام خویش یاد آوردست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۹کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۰رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۱زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشست
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.