غزل شمارهٔ ۳۰۸

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۳۱۰عیدی چنین، که زاهد، اندوه دین ندارد
2. غزل شمارهٔ ۳۱۱آنجا که بخت بد به تقاضا غلو کند
3. غزل شمارهٔ ۳۱۲آن طره چون علم به سر دوش می زند
4. غزل شمارهٔ ۳۱۳در ره سودای او، فرزانه در خون می رود
5. غزل شمارهٔ ۳۱۴به جهان چه کار سازم، که به ساختن نیرزد
6. غزل شمارهٔ ۳۱۵کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند
7. غزل شمارهٔ ۳۱۶لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد
8. غزل شمارهٔ ۳۱۷مست عشق تو که میدان طلب از شیر شود