رباعی شمارهٔ ۶

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۸میکوش که تا ز اهل نظر خوانندت
2. رباعی شمارهٔ ۹هرچند که درد دل هر خسته بسیست
3. رباعی شمارهٔ ۱۰گل کز رخ او خجل فرو می‌ماند
4. رباعی شمارهٔ ۱۱این شمع که شب در انجمن می‌خندد
5. رباعی شمارهٔ ۱۲هر چند بهشت صد کرامت دارد
6. رباعی شمارهٔ ۱۳تا یار برفت صبر از من برمید
7. رباعی شمارهٔ ۱۴ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید
8. رباعی شمارهٔ ۱۵فکری که بر آن طبع روان می‌گذرد