پرش به محتوای اصلی
عبید زاکانی عبید زاکانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵

فکری که بر آن طبع روان می‌گذرد

شرحش ز معانی و بیان می‌گذرد

شعر تو چرا نازک و شیرین نبود

آخر نه بدان لب و دهان می‌گذرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷درویش که می خورد به میری برسد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸من ترک شراب ناب نتوانم کرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹آن خور که ازو قوت روح افزاید
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰جان قصهٔ آن ماه سخنگو گوید
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱عشق تو مرا چو خاک ره خواهد کرد
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲تا ساخته شخص من و پرداخته‌اند
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳گر وصل تو دست من شیدا گیرد
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴لب هر که بر آن لعل طربناک نهد
همه‌ی رباعیات ←

عبید زاکانی درباره‌ی عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.