عبید زاکانی
رباعی شمارهٔ ۲۳
گر وصل تو دست من شیدا گیرد
وین درد و فراق راه صحرا گیرد
هم حال من از روی تو نیکو گردد
هم کار من از قد تو بالا گیرد
عبید زاکانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۵از شدت دست تنگی و محنت برد
- رباعی شمارهٔ ۲۶زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
- رباعی شمارهٔ ۲۷قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
- رباعی شمارهٔ ۲۸دل با رخ دلبری صفائی دارد
- رباعی شمارهٔ ۲۹وصف لب او سخن چو آغاز کند
- رباعی شمارهٔ ۳۰دانا ز می و مغانه می نگریزد
- رباعی شمارهٔ ۳۱هر لحظه رسد به من بلائی دیگر
- رباعی شمارهٔ ۳۲ای در سر هر کس از تو سودای دگر
درباره‌ی عبید زاکانی
خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.