پرش به محتوای اصلی
عبید زاکانی عبید زاکانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

از شدت دست تنگی و محنت برد

در خیمه ما نه خواب یابی و نه خورد

در تابه و صحن و کاسه و کوزهٔ ما

نه چرب و نه شیرین و نه گرم است و نه سرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸دل با رخ دلبری صفائی دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹وصف لب او سخن چو آغاز کند
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰دانا ز می و مغانه می نگریزد
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱هر لحظه رسد به من بلائی دیگر
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲ای در سر هر کس از تو سودای دگر
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳از شوق توام هست بر آتش خاطر
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴ای لعل لبت به دلنوازی مشهور
همه‌ی رباعیات ←

عبید زاکانی درباره‌ی عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.