پرش به محتوای اصلی
عبید زاکانی عبید زاکانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸

دل با رخ دلبری صفائی دارد

کو هر نفسی میل به جائی دارد

شرح شب هجران و پریشانی ما

چون زلف بتان دراز نائی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۰دانا ز می و مغانه می نگریزد
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱هر لحظه رسد به من بلائی دیگر
  3. رباعی شمارهٔ ۳۲ای در سر هر کس از تو سودای دگر
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳از شوق توام هست بر آتش خاطر
  5. رباعی شمارهٔ ۳۴ای لعل لبت به دلنوازی مشهور
  6. رباعی شمارهٔ ۳۵ای دل پس از این انده بیهوده مخور
  7. رباعی شمارهٔ ۳۶ای بر دل هرکس ز تو آزار دگر
  8. رباعی شمارهٔ ۳۷ای دل پس از این غصهٔ ایام مخور
همه‌ی رباعیات ←

عبید زاکانی درباره‌ی عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.