پرش به محتوای اصلی
عبید زاکانی عبید زاکانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴

لب هر که بر آن لعل طربناک نهد

پا بر سر نه کرسی افلاک نهد

خورشید چو ماه پیش رویش به ادب

هر روز دو بار روی بر خاک نهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸دل با رخ دلبری صفائی دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹وصف لب او سخن چو آغاز کند
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰دانا ز می و مغانه می نگریزد
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱هر لحظه رسد به من بلائی دیگر
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲ای در سر هر کس از تو سودای دگر
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳از شوق توام هست بر آتش خاطر
همه‌ی رباعیات ←

عبید زاکانی درباره‌ی عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.