پرش به محتوای اصلی
عبید زاکانی عبید زاکانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹

آن خور که ازو قوت روح افزاید

یعنی می گل‌گون که فتوح افزاید

من بندهٔ آنکه در شبانگاه خورد

من چاکر آن که در صبوح افزاید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱عشق تو مرا چو خاک ره خواهد کرد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲تا ساخته شخص من و پرداخته‌اند
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳گر وصل تو دست من شیدا گیرد
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴لب هر که بر آن لعل طربناک نهد
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵از شدت دست تنگی و محنت برد
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶زین گونه که این شمع روان می‌سوزد
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند
  8. رباعی شمارهٔ ۲۸دل با رخ دلبری صفائی دارد
همه‌ی رباعیات ←

عبید زاکانی درباره‌ی عبید زاکانی

خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفه‌پرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیره‌ای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.