عبید زاکانی
رباعی شمارهٔ ۵
دوران بقا بیمی و ساقی حشو است
بی زمزمهٔ نای عراقی حشو است
چندانکه فذالکِ جهان مینگرم
بارز همه عشرتست و باقی حشو است
عبید زاکانی
دوران بقا بیمی و ساقی حشو است
بی زمزمهٔ نای عراقی حشو است
چندانکه فذالکِ جهان مینگرم
بارز همه عشرتست و باقی حشو است
دربارهی عبید زاکانیخواجه نظامالدین عبیدالله زاکانی شاعر و لطیفهپرداز نامدارایران در قرن هشتم هجری است. وی ازخاندان زاکانیان بوده و زاکانیان تیرهای از اعراب هستند که به قزوین مهاجرت کرده و آنجا ساکن شده بودند. وی به لحاظ وضعیت اجتماعی آن روزگار، به طنز روی آورد و نظم و نثر خود را وسیلهٔ حمله به عرفها و عادات نادرست و مفاسد و معایب طبقه...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.