پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۴

امروز وداع مدعا باید کرد

تمهید عزای شهدا باید کرد

از لخت دل و خون جگر دامن و چشم

هم چشم فرات و کربلا باید کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶قرآن که سرور سینه ی آگاه است
  2. شمارهٔ ۷هم در لگن سپهر از شمع خور است
  3. شمارهٔ ۸هرگز مطلوب محو طالب نشود
  4. شمارهٔ ۹در قافله زنده دلان بانگ نوایم
  5. شمارهٔ ۱۰چون غنچه تو را خرده کند جا در مشت
  6. شمارهٔ ۱۱از دور چو آن شعله ی سرکش دیدم
  7. شمارهٔ ۱۲عرش آینه دار مهد علیای علی است
  8. شمارهٔ ۱۳آن شاه که کعبه اش ولادتگاه است
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.