پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۹

در قافله زنده دلان بانگ نوایم

چون چشم بتان آینه ی حسن ادایم

مضراب صفت پرده کش و پرده گشایم

در پرده و بی پرده چو ساز است نوایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱از دور چو آن شعله ی سرکش دیدم
  2. شمارهٔ ۱۲عرش آینه دار مهد علیای علی است
  3. شمارهٔ ۱۳آن شاه که کعبه اش ولادتگاه است
  4. شمارهٔ ۱۴چون مشهدم آشیانه ی جان نجف است
  5. شمارهٔ ۱۵در طرح غزل مرا دواعی باشد
  6. شمارهٔ ۱۶ای مهر تو کیمیای آب و گل من
  7. شمارهٔ ۱۷در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است
  8. شمارهٔ ۱۸هر چند شکسته دست و پایی داریم
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.