پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

چون مشهدم آشیانه ی جان نجف است

منظور من از شاه خراسان نجف است

چون خاتم جم چرا نیارم به کفش

چون جام جهان نمای ایمان نجف است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶ای مهر تو کیمیای آب و گل من
  2. شمارهٔ ۱۷در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است
  3. شمارهٔ ۱۸هر چند شکسته دست و پایی داریم
  4. شمارهٔ ۱۹زآن رو که خطت به پای جان سلسله است
  5. شمارهٔ ۲۰در بحر طلب بلند طی کردم و پست
  6. شمارهٔ ۲۱خط تو که خون در دل مردم کرده است
  7. شمارهٔ ۲۲گه بر سر مهری چو مه بی کم و کاست
  8. شمارهٔ ۲۳از نشو و نمای عشق بالیده دلم
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.