پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

آن شاه که کعبه اش ولادتگاه است

در بحر و برم چو جان و دل همراه است

دل گشت روان چون زر ایران همه جا

خوش سکه چو از علی ولی اله است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵در طرح غزل مرا دواعی باشد
  2. شمارهٔ ۱۶ای مهر تو کیمیای آب و گل من
  3. شمارهٔ ۱۷در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است
  4. شمارهٔ ۱۸هر چند شکسته دست و پایی داریم
  5. شمارهٔ ۱۹زآن رو که خطت به پای جان سلسله است
  6. شمارهٔ ۲۰در بحر طلب بلند طی کردم و پست
  7. شمارهٔ ۲۱خط تو که خون در دل مردم کرده است
  8. شمارهٔ ۲۲گه بر سر مهری چو مه بی کم و کاست
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.