پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸

هر چند شکسته دست و پایی داریم

در حقه ی دل زحق دوایی داریم

خالی نپسندد کف محتاج کریم

گر هیچ نداریم خدایی داریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰در بحر طلب بلند طی کردم و پست
  2. شمارهٔ ۲۱خط تو که خون در دل مردم کرده است
  3. شمارهٔ ۲۲گه بر سر مهری چو مه بی کم و کاست
  4. شمارهٔ ۲۳از نشو و نمای عشق بالیده دلم
  5. شمارهٔ ۲۴گشتند شراب خوار دام و دد چند
  6. شمارهٔ ۲۵تقویم دلم به نام ابراهیم است
  7. شمارهٔ ۲۶ای آنکه ز لب گهر به دریا باری
  8. شمارهٔ ۲۷پیری است که رنگ تن پرستی ریزد
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.