نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۶
ای آنکه ز لب گهر به دریا باری
کف های تو کاروان دریا باری
دارم ز خسان به دل چو دریا باری
بالله من خسته تو دریاب آری
نورس دماوندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۸قلیان چو نفس مرا به دل پیوندد
- شمارهٔ ۲۹از کوی تو بنده یک شبک می آمد
- شمارهٔ ۳۰باشد چو سواد دیده بوم و برهند
- شمارهٔ ۳۱ایجاد چو شد هند برای آدم
- شمارهٔ ۳۲عود غم دل سوخته در مجمر هند
- شمارهٔ ۳۳خباز پسر نقش حضورت بندم
- شمارهٔ ۳۴تا خود نشوم رونق بازار کسی
- شمارهٔ ۳۵زآن چهره و زلف روزگاری دارم
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.