پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲

عود غم دل سوخته در مجمر هند

شد آینه ام صاف ز خاکستر هند

در هند چو خرمی گل خود رویی است

غم را مطلب چو بخل در کشور هند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴تا خود نشوم رونق بازار کسی
  2. شمارهٔ ۳۵زآن چهره و زلف روزگاری دارم
  3. شمارهٔ ۳۶شاهی که چو مهر است جهان تاب درش
  4. شمارهٔ ۳۷در طی طریق مشهد فیض آثار
  5. شمارهٔ ۳۸در کوی رضا است کعبه فرش و حجرش
  6. شمارهٔ ۳۹هر چند جفا دیده ام از خصم بسی
  7. شمارهٔ ۴۰ملکی عشقی و مخزنی عرفانی
  8. شمارهٔ ۴۱بالی ذوقی تشوقی طیرانی
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.