نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۰
باشد چو سواد دیده بوم و برهند
شد مردمکم آینه ی منظر هند
ز این سرمه چرا چشم نسازی روشن
ایران چشم است سرمه ی آن زر هند
نورس دماوندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۲عود غم دل سوخته در مجمر هند
- شمارهٔ ۳۳خباز پسر نقش حضورت بندم
- شمارهٔ ۳۴تا خود نشوم رونق بازار کسی
- شمارهٔ ۳۵زآن چهره و زلف روزگاری دارم
- شمارهٔ ۳۶شاهی که چو مهر است جهان تاب درش
- شمارهٔ ۳۷در طی طریق مشهد فیض آثار
- شمارهٔ ۳۸در کوی رضا است کعبه فرش و حجرش
- شمارهٔ ۳۹هر چند جفا دیده ام از خصم بسی
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.