پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

در بحر طلب بلند طی کردم و پست

آن گوهر مدعا نیفتاد به دست

چون آینه با صورت حالی که مرا است

در بندر حیرتم ز هر راه که هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲گه بر سر مهری چو مه بی کم و کاست
  2. شمارهٔ ۲۳از نشو و نمای عشق بالیده دلم
  3. شمارهٔ ۲۴گشتند شراب خوار دام و دد چند
  4. شمارهٔ ۲۵تقویم دلم به نام ابراهیم است
  5. شمارهٔ ۲۶ای آنکه ز لب گهر به دریا باری
  6. شمارهٔ ۲۷پیری است که رنگ تن پرستی ریزد
  7. شمارهٔ ۲۸قلیان چو نفس مرا به دل پیوندد
  8. شمارهٔ ۲۹از کوی تو بنده یک شبک می آمد
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.