پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است

پیوسته چو جان دل به غمی شاد مرا است

سادات بنی هاشم اطفال سرشک

غلطیده به خون در حسن آباد مرا است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹زآن رو که خطت به پای جان سلسله است
  2. شمارهٔ ۲۰در بحر طلب بلند طی کردم و پست
  3. شمارهٔ ۲۱خط تو که خون در دل مردم کرده است
  4. شمارهٔ ۲۲گه بر سر مهری چو مه بی کم و کاست
  5. شمارهٔ ۲۳از نشو و نمای عشق بالیده دلم
  6. شمارهٔ ۲۴گشتند شراب خوار دام و دد چند
  7. شمارهٔ ۲۵تقویم دلم به نام ابراهیم است
  8. شمارهٔ ۲۶ای آنکه ز لب گهر به دریا باری
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.