پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

چون غنچه تو را خرده کند جا در مشت

گر دست دهد بیاوری پنج انگشت

رو کردن نقش کارت از لوح خیال

چون آینه صورت نپذیرد بی پشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲عرش آینه دار مهد علیای علی است
  2. شمارهٔ ۱۳آن شاه که کعبه اش ولادتگاه است
  3. شمارهٔ ۱۴چون مشهدم آشیانه ی جان نجف است
  4. شمارهٔ ۱۵در طرح غزل مرا دواعی باشد
  5. شمارهٔ ۱۶ای مهر تو کیمیای آب و گل من
  6. شمارهٔ ۱۷در هر طرفی ز عشق بنیاد مرا است
  7. شمارهٔ ۱۸هر چند شکسته دست و پایی داریم
  8. شمارهٔ ۱۹زآن رو که خطت به پای جان سلسله است
همه‌ی رباعیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.